Lezen: Lucas 2:40-52

Als mijn moeder in gezelschap anekdotes ophaalt over mijn kindertijd, dan word ik daar zelden vrolijk van. Meestal bezorgen de verhalen mij een rood hoofd. En de vrolijkheid van de anderen amuseert mij dan maar matig 😋 Daarbij: negen van de tien verhalen zijn zwaar overdreven of domweg nooit gebeurd, althans niet met mij als middelpunt…

Ik denk dat het vaak zo gaat met verhalen over kinderen. En helemaal wanneer het gaat over de jeugd van beroemde mensen. Dan worden allerlei latere eigenschappen terug geprojecteerd op de baby- en kleutertijd van de persoon in kwestie. En het waarheidsgehalte is vaak minimaal.

Ik denk dat dit één van de redenen is waarom de evangeliën praktisch niets zeggen over Jezus’ kinderjaren. Dat wil zeggen: de vier die je in jouw bijbel tegenkomt. Die focussen volledig op Jezus’ volwassen woorden en leven. Daar komt geen kinderspel bij kijken!

Tussen haakjes: er zijn andere evangeliën uit later tijd die wel mooie verhaaltjes vertellen over de jonge Jezus. Nou ja, mooi? Als je ze mag geloven, was Jezus als kind een ronduit onaangenaam mens! Voorbeeldje: Jezus zou een keer een vriendje van het dak hebben gegooid zodat die dood neerviel, om hem vervolgens weer tot leven te wekken…
Lekker dan! – Het zal je vriend maar wezen!

Precies één verhaal vertelt de Bijbel over de jongen Jezus. En dat is nu net een verhaal waarbij de ouders later een rood hoofd krijgen – niet het kind zelf… Vreemd toch. Want iedereen kan zich voorstellen hoe Jozef en Maria totaal in paniek raken als de nachtmerrie van elke ouder werkelijkheid wordt: dat je je kind kwijt raakt in de massa en dat je hem nergens weer kunt vinden!

Maar dan!

… Hij zei tegen hen: ‘Waarom hebt u naar Me gezocht? Wist u niet dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?’

Maar ze begrepen niet wat Hij tegen hen zei.
Hij reisde met hen terug naar Nazaret en was hun gehoorzaam.
Zijn moeder bewaarde alles wat er met Hem gebeurd was in haar hart.

Ik zie me zo Maria met het schaamrood op de kaken dit vertellen aan Lucas. Zoals het ook later bij zijn vrienden het geval zal zijn, werd Jezus als kind al niet begrepen door zijn eigen ouders.

Aan de andere kant: je zal maar in deze wereld mensenkind zijn als zoon van God. Wie gaat dat wel begrijpen?

Wist u niet dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?

Ja, ergens snappen we dat wel – achteraf…

En tegelijk blijven we hier staan bij een mysterie: God, die echt mens werd en was. Wonderlijk!

Misschien – zomaar een associatie – bevat dit stukje evangelie ook nog een handvol troost voor alle kinderen en jongeren van vandaag. Want: ook in dit opzicht was Jezus dus echt mens: zijn ouders begrepen niet wat hem bezielde. En: behandelden hun halfvolwassen zoon alsof-ie een klein kind was…

Nogmaals: het was ook niet begrijpen.
Maar tegelijk – als je jong bent: hoe herkenbaar 😉

* * *
Hoe dan ook: het laat eens te meer zien dat Jezus op aarde kwam voor ons allemaal: oud en jong, ouder en jongere – al begrijpen we Hem niet altijd, we kunnen niet zonder Hem!

 

Vorig artikelWordt wachten beloont?
Volgend artikelOudjaarsdag 2021 DE GUNFACTOR VAN HEMEL & AARDE
Dick Noort
Predikant GKv Zuidhorn