Lucas 2 : 1 – 7

Vorige week sprak ik een jongere over deze coronatijd. Ze vertelde dat ze het gevoel had dat ze al heel lang ondeDatum en tijd bewerkerweg was, zonder te weten waar naartoe en zonder te weten hoe lang het zou duren. Wel merkte ze dat haar nieuwsgierigheid naar waar de reis zou eindigen, had plaatsgemaakt voor verdriet en frustratie.
Best een pittig gesprek. Zeker toen de kerstdagen besproken werden. Ze vierde altijd kerst met vriendinnen. Een groot feest in de kroeg. Ze zouden nu ook wel een feestje vieren, maar veel kleiner dan ze gewend was. Gewoon bij iemand thuis. En de ouders van die vriendin waren ook nog eens thuis … Nou, dan weet je het wel …

Het zijn dit soort gesprekken die me de laatste tijd steeds meer raken. Ik merk dat ik niet zo goed meer weet wat ik er op moet zeggen omdat niemand weet wanneer of hoe het afloopt met die pandemie. Natuurlijk probeer je mensen in dit soort gesprekken op te beuren. Probeer je een gesprek positief te eindigen, met wat perspectief … maar ik snap het verdriet en de frustratie die je hoort zó goed.

De situatie van deze jongere staat misschien wel symbool voor hoe we er allemaal bij zitten. We hebben allemaal te maken met corona. We zitten allemaal weer in een lockdown. En we zijn er allemaal wel klaar mee en we voelen vast ook allemaal wel iets van die frustratie en dat verdriet.

En dan is het vanavond kerstavond. De avond met, wat mij betreft, altijd een van de mooiste diensten van het jaar. In een stampvolle kerk, samen liederen zingen. De welbekende massale kerstzang. En dan eens horen wat de voorganger deze keer weer te vertellen heeft over het kerstverhaal.

En ook dat is deze keer anders. De dienst is digitaal. Dus geen massale kerstzang. Geen kerk die bomvol zit met mensen die er net even netter gekleed uitzien als doorgaans op zondag. Niet na de dienst nog even gezellig napraten over de mooie dienst …

Maar niet alles is anders. Eén ding blijft hetzelfde. En dat is de boodschap van kerst. De komst van Jezus naar deze wereld. Het verhaal van die aanstaande vader en moeder die op pad moesten om zich in te schrijven in Betlehem. De hoogzwangere Maria waar geen plaats voor was en die dus terecht kwam in een stal en daar beviel van haar zoon: Jezus.
Het blijft een merkwaardig verhaal. Jezus, de Messias, onze Redder die werd geboren in een stal. Zo klein. Zo sober, maar zo’n belangrijk moment voor ons allemaal. Een stille, maar heilige nacht was het.

Kerst hoeft niet het feest te zijn van veel mensen bij elkaar. Het hoeft geen groot feest te zijn met alles erop en eraan. Kerst is vooral een feest wat in al zijn soberheid, in al zijn kleinheid, zoveel te bieden heeft, voor ons allemaal. Juist nu.

Morgen vieren we kerst. Ik bid je toe dat de boodschap van kerst, de komst van Jezus naar deze aarde, een lichtpuntje voor je mag zijn in deze donkere tijd. Dat het je écht iets mag doen.
Jezus die naar de aarde kwam. Ook voor jou! Laat dat maar eens tot je doordringen …

Ik wens je hele gezegende kerstdagen.

Vorig artikelAls een wilde stier
Volgend artikelHet Woord is lichaam geworden
Arnold Wienen
Sinds oktober 2018 ben ik actief als jongerenwerker in GKV De Rank in Zuidhorn.